اهمیت هنر جریان ساز در جوامع بسته

وظیفه هنرمند صرفا خلق یک اثر هنری نیست، یک اثر هنری استاندارد باید نماینده جامعه‌ای باشد که هنرمند در آن زندگی می‌کند و یک هنرمند خوب باید توانایی رهبری جریانات موجود در جامعه را داشته باشد. مثال‌های زیادی از هنرمندان نامدار اما گوشه گیر وجود دارد، که شاید پررنگ‌ترین آن‌ها ونسان ون‌گوگ باشد. با این حال اگر به آثار ون‌گوگ نگاه کنیم، درخواهیم یافت که او با استادی تمام، آنچه که در دل جامعه‌اش اتفاق می‌افتاد را روی بوم آورده. گوشه گیری و انزوای ون‌گوگ، به دلیل ضعف در آثار هنری او نیست، اتفاقا می‌توان این‌طور ادعا کرد که ون‌گوگ به گوشه رانده شد، چون جریان ساز بود. اگر ون‌گوگ می‌خواست می‌توانست مانند بسیاری از نقاشان هم عصر خویش، هنرش را فدای ثروت کند، اما جریان ساز بودن را فدای شهرت و ثروت نکرد. همانطور که گفتیم وظیفه هنرمند، ایجاد جریان در جامعه است، بنابراین فضای حاکم بر جامعه، می‌تواند کار هنرمند را سخت‌تر یا آسان کند، برای نمونه باری که روی دوش هنرمندان اهل کره شمالی قرار دارد، بسیار عظیم‌تر از باری است که هنرمندان بریتانیایی به دوش می‌کشند.

هنر جریان ساز در کره شمالی

تا چند سال پیش هیچکس از آنچه در قلب جامعه کره شمالی می‌گذشت باخبر نبود، تا اینکه فعالیت‌های مدنی در این کشور جانی دوباره گرفتند و پس از آن گزارش‌های متعددی از وضعیت مردم کره شمالی به دست جهانیان رسید. برخی از این گزارش‌ها، تصاویری نایاب از آثار هنرمندان کره شمالی را در اختیار ما گذاشتند. تصاویری که گویای فرهنگ بصری مردم امروز کره شمالی هستند. اگرچه بخش عمده‌ای از این گزارش‌ها شامل تصاویری است که از آثار هنری گرفته شده، اما می‌توان با مطالعه این گزارش‌ها، درباره روش کار هنرمندان ساکن در کره شمالی نیز اطلاعات کسب کرد.

یکی از فعالیت‌هایی که هنرمندان ساکن کره شمالی برای ایجاد جریان در جامعه انجام می‌دهند، آموزش نقاشی به کودکان و نوجوانانی است که علاقه‌مند به کشیدن نقاشی هستند. هدف از انجام چنین فعالیت‌هایی تقویت موج جریان‌های هنری، به وسیله پرورش هنرمندان متعهد است. از آنجایی که آینده تحصیلی و شغلی دانش‌آموزان در کره شمالی، پیش از ورود آن‌ها به مقطع دبیرستان، توسط دولت تعیین شده است، برگزاری چنین کلاس‌هایی تخطی از فرمان حکومتی به شمار می‌رود. با این حساب هم اساتید نقاشی و هم هنرجویان آن‌ها، مجرم محسوب می‌شوند، بنابراین تداوم برگزاری این کلاس‌ها را می‌توان نوعی اعتراض مدنی به قوانین غیرمنطقی حاکم بر کره شمالی دانست.

وضعیت کاری افراد فارغ‌التحصیل شده از دانشگاه هنر‌های زیبای پیونگ یانگ نیز آنچنان خوب نیست، این هنرمندان در تمام طول دوره تحصیلی خود زیر نظر نمایندگان ویژه‌ای خواهند بود که مستقیما توسط رهبر کره شمالی انتخاب شده‌اند و پس از فارغ‌التحصیلی نیز باید زیر نظر همین نمایندگان به فعالیت‌های خود ادامه دهند.

 

مضامین آثار هنری خلق شده، توسط هنرمندان جریان ساز کشور کره شمالی، عموما شامل زندگی مردم عادی، اعتراض به قوانین حاکم بر کشوره، بهبود اوضاع زندگی کارگران و تلاش برای یکپارچه کردن منطقه کره است. از طرفی هنرمندانی که دستشان در جیب دولت است، دست به نگاشتن مفاهیمی درست برعکس مفاهیم بالا می‌زنند.

حقیقت این است که هنرمندان دولتی کره شمالی، نه تنها با گذر زمان کم رنگ خواهند شد، بلکه اگر به‌خاطر آورده شوند نیز، به خاطر خیانت‌هایشان مورد مذمت قرار می‌گیرند و این هنرمندان جریان ساز کره شمالی هستند که آینده کره را می‌سازند.